Od lewej logotypy Szkoły Podstawowej nr 5 w Malborku oraz Przedszkola nr 1 w Malborku, źródło zdjęcia: Freepik

Przygotuj serce do dawania…

Pani Barbara Wilczkowiak przeprowadziła zajęcia w klasie 3a – „Język żyrafy, język szakala. Porozumienie bez przemocy”. Na wstępie spotkania nauczycielka zaprosiła dzieci do utworzenia koła i puszczenia iskierki – na dobry początek. Nauczycielka zapoznała je z tematem zajęć oraz nacobezu. Przedstawiła także dwóch głównych bohaterów – żyrafę i szakala i zaprosiła dzieci do zajęć w poszukiwaniu empatii, zrozumienia oraz najlepszego sposobu komunikowania się.

Język żyrafy to język serca. Wyraża on nasze uczucia i potrzeby, polega się na szczerości i chęci słuchania drugiej osoby. Żyrafa została symbolem serdecznego porozumiewania się, ponieważ jest ssakiem o największym w  porównaniu do masy ciała sercu i najdłuższej szyi.  Relacje budowane w świecie żyrafy są szczere, bezpieczne, wolne, pełne empatii i szacunku.

Język szakala opiera się na komunikatach kierowanych do innych w formie ocen, sadów, oskarżeń, żądań, narzucania swojej woli. Jest to język, który sprzyja nieporozumieniom i konfliktom.

Przebieg lekcji

  • Zaprezentowanie dzieciom opowiadania wg. teorii Marshala B. Rosenberga pt. ” Szakal i Żyrafa”. Opowiadanie składało się z dwóch części. Głównym bohaterem był Jaś, który pokłócił się z kolegą i szukał pomocy w rozwiązaniu swojego problemu. W pierwszej części trafił do szakala, który chciał go nauczyć oceniania, krytykowania oraz chwalenia się swoimi zabawkami. Chłopiec zdał sobie sprawę, że chyba nie o takie rozwiązanie mu chodziła. Postanowił podziękować szakalowi i poszukać pomocy u kogoś innego. Po wędrówce po lesie zauważył polanę i żyrafę, która miło go przyjęła i wysłuchała. Żyrafa dała Jasiowi rady, jak ma rozwiązać problem i zwróciła uwagę na to, by posługiwał się językiem uczuć. Należy  słuchać i zwracać uwagę na potrzeby swoje i innych oraz odnosić się z szacunkiem i empatią do innych. Po wysłuchaniu opowiadania dzieci odpowiadały na pytania zadawane przez nauczycielkę.
  • Burza mózgów – szukanie zwrotów, które wypowiada szakal i żyrafa. Dzieci bezbłędnie uporządkowały zwroty i przypisały je do poszczególnych zwierząt. Dzieci również poszukały charakterystycznych zwrotów, którymi język żyrafy i szakala się charakteryzuje. Język żyrafy – czuję, słyszę, myślę, widzę

Język szakala – musisz, zawsze, nigdy, na pewno

  • Pomyśl i powiedz jak czujesz…- zadaniem dzieci było wysłuchanie różnych zwrotów i stwierdzenie, czy to był język szakala, czy żyrafy, np.

” Chciałabym, żebyś zabrał kapcie z kuchni”

” Pochowajmy zabawki do pudełka, a potem pójdziemy na plac zabaw”

” Widzę, że jest Ci smutno, bo chciałeś pobawić się z Jackie, a on nie chce?”

” Pospiesz się, dlaczego zawsze musisz się guzdrać!”

„Idź do pokoju i uspokój się”

” Przestań natychmiast!”

  • Odgrywamy scenki – dzieci wykorzystując pacynki- szakala i żyrafę przedstawiały różne wypowiedzi. Następnie analizowały i zastanawiały jak się czują, gdy słyszą wypowiedź w języku szakala, a jak gdy ktoś do nich mówi w języku żyrafy.
  • Labirynt który prowadzi do serca żyrafy – zadaniem dzieci było znalezienie najkrótszej i najprostszej drogi do serca żyrafy.
  • Moja żyrafa, moje samopoczucie – zadaniem uczniów było narysowanie żyrafy i napisanie jak się czują. Powstały przepiane prace, a na temat swojego samopoczucia dzieci pisały tak:

” czuję się świetnie, radośnie, wesoło”

” jestem szczęśliwy”

” czuje się fajnie, chociaż się nie wyspałem”

„czuję się doskonale”

Na zakończenie zajęć nauczycielka razem z dziećmi przeczytała wierszyk, który będzie wisiał w klasie i przypominał dzieciom jakim językiem warto się ze sobą porozumiewać.

” Jeśli chcę, by inni słuchali mnie

Wtedy muszę w żyrafę zmienić się.

Nastawić uszy do słuchania.

Przygotować serce do dawania.

Koniec z wyzwiskami, koniec z wyśmiewaniem.

Chcę zrozumieć innych i liczyć się z ich zdaniem.

Mówienie o uczuciach wielką moc ma.

Po naszych zajęciach każdy je zna”.

Pani Barbara Wilczkowiak pozytywnie wzmacniała i zachęcała uczniów do podejmowania nowych zadań i pokonywania trudności. Nie podawała gotowych rozwiązań, a jedynie naprowadzała zadając pomocnicze pytania. Sposób przeprowadzenia zajęć, pomoce dydaktyczne sprawiły, iż uczniowie wzbogacili swoje wiadomości i zdobyli nowe umiejętności. Podczas spotkania poznali czym charakteryzuje się język szakala i żyrafy, jak rozpoznawać emocje, zrozumieć potrzeby i uczucia innych oraz w jaki sposób komunikować się. Zrozumieli, że bardzo ważne jest słuchanie, empatyczna rozmowa oraz dialog.