Pani Martyna Skóra w grupie przedszkolnej Słoneczniki przeprowadziła metodą Marii Montessori zajęcia pod tytułem „Poznajemy, co kryje się w naszym brzuszku”. Na wstępie nauczycielka zapoznała dzieci z celem zajęć oraz zwróciła uwagę na to, co jest podczas zajęć najważniejsze. Na dzieci czekało szereg ciekawych zadań, które sprawiły im dużo radości i rozbudziły ich ciekawość.

Na samym początku zajęć nauczycielka przywitała wszystkie dzieci i przedstawiła bohatera dzisiejszych zajęć – Misia Zdrówko: „To nasz Miś Zdrówko. Coś go boli i potrzebuje naszej pomocy”. Dzieci zgadywały, co mogło się stać. Następnie Pani Martyna powiedziała:  „Słuchajcie , jeśli nie widać zewnątrz, spójrzmy, do środka, może tam coś się dzieje”. Nauczyciel pokazała misia z widocznymi narządami. Pokazywała dzieciom różne narządy – serce, wątrobę, płuca, nerki, trzustkę i opisywała je:

„Tu są płuca – to takie dwa baloniki w naszym ciele. Kiedy oddychamy, płuca nabierają powietrze, a potem je wypuszczają. Z powietrza biorą coś ważnego- tlen, który daje nam siłę do biegania, skakania i zabawy.” Podczas omówienia płuc nauczycielka zaprezentowała model płuc. Dzieci obserwowały jak woreczki przedstawiające płuca  napełniają się powietrzem, kiedy nabieramy powietrza i jak zmniejszają się, gdy powietrze wydychamy.

„Tu nerki – to dwa małe filtry, w naszym ciele. Oczyszczają krew.

„Tu wątroba – to taka „fabryka” w naszym brzuszku. Pomaga oczyszczać krew z rzeczy, które są nam niepotrzebne. Dzięki niej nasz brzuszek dobrze działa i mamy dużo siły.”

„Tu trzustka-to mały pomocnik w brzuszku. Daje specjalny „sok”, który pomaga trawić jedzenie, żebyśmy mogli mieć energię. Pomaga utrzymać odpowiednią ilość cukru.”

„Tu jest serce – to mała pompka w naszym ciele. Cały czas robi bum-bum, bum-bum. Pompuje krew po całym organizmie, żeby dostarczać ją do rączek, nóżek i główki. Dzięki sercu możemy się ruszać i żyć”. Dzieci przykładały rękę do swojego serca i czuły jak ono bije. Następnie po zabawie ruchowej ponownie przyłożyły rękę do klatki piersiowej i czuły, że po wysiłku ich serce bije szybciej. Kolejnym zadaniem, które czekało na dzieci to było dopasowywanie pluszowych organów do obrazków. Pani Martyna pochwaliła dzieci za prawidłowo wykonane zadanie.

Następnie opowiedziała dzieciom historie o chorym misiu. Dzieci stwierdziły, że misiu musi iść do lekarza. Nauczycielka zaprezentowała dzieciom różne przyrządy medyczne i opisała ich zastosowanie ( stetoskop, strzykawkę, kroplówkę plasterki,  bandaż). Zadanie, które nauczycielka zaproponowała dzieciom nie było łatwe. Uczestnicy spotkania zostali podzieleni na dwie grupy. Każda grupa miała za zadanie przebadać misia i udzielić mu pomocy. Następnie dzieci zastanawiały się, co zrobić, by miś szybko wróciła do zdrowia. Razem z nauczycielką omówiły szereg zasad, które sprawią, że misiu będzie zdrowy – zdrowe odżywianie, picie wody, ruch, sen i odpoczynek. Dzieci podzieliły także przygotowane przez nauczycielkę produkty na zdrowe i takie, które należy unikać lub spożywać w niewielkich ilościach. Na zakończenie spotkania Pani Martyna zadała dzieciom dwa pytania: „Czego dowiedział się dziś Miś Zdrówko?” i „Jak może dbać o swoje serduszko i brzuszek?”.

Pani Martyna podziękowała dzieciom za pracę podczas zajęć,  za ich entuzjazm, kreatywność. Nauczycielka dokładnie wyjaśniała dzieciom każde zadanie. Pani Skóra motywowała dzieci do  uczenia się poprzez działanie, wybierając aktywności i pracując z przygotowanymi materiałami w specjalnie zaaranżowanym środowisku. Pozytywnie wzmacniała przedszkolaki, chwaląc je za wykonanie każdego zadania.

Duże zaangażowanie, pomysłowość Pani Skóry sprawiają, iż dzieci z przyjemnością uczestniczyły w zajęciach i z wypiekami na twarzy czekały na kolejne zadania i niespodzianki. Nauczycielka wykorzystuje elementy metody Montessori oraz  zabawy wpływające na wszechstronny rozwój dzieci, dostosowuje je do możliwości i potrzeb przedszkolaków. Podczas zajęć bazuje na mocnych stronach dzieci- na ich potencjale. Nauczycielka wspierała ich  wewnętrzną motywację oraz budowała ich poczucie pewności siebie.

Motto:

” Pracą dziecka jest zabawa. Dzieci uczą się poprzez wszystko, co robią”.

Carolyn Hooper

” Nauka to podróż, która trwa przez całe życie. Dla otwartych umysłów świat jest pełen pytań, na które warto poznać odpowiedzi…”