Od lewej logotypy Szkoły Podstawowej nr 5 w Malborku oraz Przedszkola nr 1 w Malborku, źródło zdjęcia: Freepik

Warsztaty ceramiczne

23 stycznia klasa III b uczestniczyła w warsztatach ceramicznych pod kierownictwem Pana Jarosława Lemanowicza. Spotkanie odbyło się w Szkole Łacińskiej. Ceramika to wyroby wykonane z wypalonej w piecu gliny.

Głównie są to naczynia takie jak misy i garnki. Naczynia gliniane są trwalsze niż drewno, które gnije, czy metal, który rdzewieje. Pierwsze wyroby z gliny powstały między XII a VIII tysiącleciem p.n.e. Wypalona glina może przetrwać wiele tysięcy lat i dlatego jest jednym z ważniejszych źródeł wiedzy o dawnych ludach, ich zwyczajach i sposobie życia. Dzięki tym naczyniom archeolodzy mogą z dokładnością do 100 lat określić datę znaleziska analizując wzory, rysy, kształt i kolor naczyń glinianych. To bardzo ważne źródło wiedzy. A my, jako uczniowie dzięki zajęciom na Zamku wiemy już, że aby budować przyszłość musimy poznać przeszłość.

W naturze glina występuje, jako materiał naturalny. Ludzie od wieków jednak zbierali ją, by wyrabiać z niej gliniane naczynia. Zebrana glina szybko wysychała i kruszyła się, jednak wystarczyło dodać do niej wody i piasku, by znowu można było jej użyć. Żeby glina była gładka i jednolita, trzeba ją dobrze ugnieść. Można to robić rękami jak i również nogami. My na dzisiejszych zajęciach używaliśmy tylko rąk.

Najrówniejsze naczynia –najładniejsze – wyrabia się za pomocą obracającego się koła garncarskiego. Pan Jarosław z wielkim kunsztem pokazał nam wyrób naczyń na kole. Zrobił dla naszych Pań wazon na biurko do klasy. Musimy jednak poczekać aż zostanie wypalony i pomalowany.

Jednak Słowianie przez wiele wieków nie znali koła, dlatego wyrabiali naczynia prostszymi sposobami. Najprostsza metoda polegała na formowaniu naczynia z jednego kawałka gliny. W ten sposób zrobić można było np. misę Ulepione naczynia można było jeszcze pomalować farbą naturalną – często na czarno – i dodać wzorek. Naczynia wypalano w temperaturze 1200 stopni Celsjusza. Kolory zaś uzyskiwano poprzez stopniowanie temperatury w piecu, a dodając np. więcej tlenu lub tlenku miedzi uzyskiwano barwy pochodne.

Za zajęciach byliśmy nie tylko Rzymianami, Grekami oraz Słowianami, gdyż nasze wyroby ceramiczne były bardzo różnorodne, ale jednakowo piękne.