Dnia 29 listopada uczniowie klas 1-3 i przedszkolaki uczestniczyły w przedstawieniu teatralnym na temat TOLERANCJI. Scenariusz i reżyserię przygotowały Panie Agnieszka Nowicka i Magdalena Barwińska-Kubaszewska. Natomiast aktorami były dzieci z klasy 1b i 3c.
Akcja spektaklu odbywała się na statku, którego kapitan wraz z załogą marynarzy podróżował po morzu i odkrywał różne smutne wyspy. Kapitan wraz z marynarzami odnajdywali te wysepki i zabierali je na wspólną, ogromną wyspę TOLERANCJI, gdzie wszyscy czują się potrzebni, szanowani i kochani. Załoga podróżując po morzach i oceanach odnalazła następujące wyspy:
Wyspę Grubasków:
„…założyliśmy tę wyspę, bo mieliśmy dość wyśmiewania i poniżania.
Jesteśmy inni, ale tacy sami..
tak samo marzymy, bawimy się i ubieramy…”
Wyspę Rudych Włosów i Piegów:
„…tu nikt rudych włosów nie wyśmiewa, nad piegami nikt nie ubolewa,
dla wszystkich tutaj rosną drzewa,
dla wszystkich tak samo ptak pięknie śpiewa…”
Wyspę Własnego Zdania
„…przez wyrażanie zdania własnego nabieramy znaczenia poczucia własnego…”
Wyspę Okularników
„…musimy nosić okulary! Czy jest w tym coś złego?
Jeden ma gorszy słuch…drugi wzrok…
i to normalne Drogi Kolego!…”
Wyspę Kolorowych Dzieci – to wyspa, na której wspólnie żyją dzieci z różnych kontynentów: Polak, Pigmej, Chinka oraz dzieci z różnymi niepełno sprawnościami:
„…szanuj człowieka, który wygląda, myśli i robi inaczej!
Inaczej niż Ty, czy ja, bo on także rację ma, rację z którą się nie musisz zgadzać, ale to nie znaczy, że masz go obrażać…”
Kapitan zapraszał wszystkie dzieci z poszczególnych wysp na pokład statku, aby zamieszkały razem na jednej wspólnej wyspie…WYSPIE TOLERANCJI !
„…Wierzcie w nią!!! I dobro wokół rozsiewajcie!
Bądźcie prawi, odważni i sobie pomagajcie!
Uwierzcie, że my wszyscy równe prawa mamy, choć wygląd i zdania, często różne mamy…”
Na koniec przedstawienia dzieci wraz z załogą statku zatańczyły taniec „Bratnie dusze” oraz zaśpiewały piosenkę „Tolerancja” Małej Orkiestry Dni Naszych, której słowa brzmią:
TOLERANCJA
Tolerancja to taka pani,
Co traktuje wszystkich jednakowo.
Czy to kumpel, czy ktoś nieznany, Dla każdego ma dobre słowo.
Tolerować, to lubić ludzi,
Jeśli tylko nie krzywdzą innych.
Dawać wiarę, nadzieję budzić,
Mieć szacunek, nie szukać winnych.
Zostań z nami Tolerancjo, By się lepiej działo.
Zostań z nami Tolerancjo,
Ciągle cię za mało.
Tolerancja nie obgaduje.
Wie, że każdy kocha tak jak umie.
Nie potępia, nie atakuje,
Jeśli ktoś inaczej świat rozumie.
Tolerancja nie znosi złości.
I nie rani wyśmiewaniem.
Nie wyrządzi tobie przykrości,
Mową, czynem i zaniedbaniem.
Nie zapyta, hej, skąd przychodzisz?
Czy wesoły jesteś, czy poważny. Żaden kolor skóry nie szkodzi,
Dla niej każdy jest tak samo ważny.
Czujesz ciepło w jej każdym słowie, Najsłabszymi nie pomiata,
Bo gdy płacze choć jeden człowiek, Płacze wtedy z nim reszta świata.
Jak mówił jeden z marynarzy:
„…Bądźmy dla siebie mili i wyrozumiali, tak jak tu jesteśmy duzi i mali!
I choć nie dam Wam książeczki, tak zwanej gwarancji…
że życie pełne będzie dobra i tolerancji!…”
Bardzo dziękujemy za wsparcie w przygotowaniu scenariusza Pani Bożence Kalinowskiej-Sawickiej oraz za pomoc w przygotowaniu dekoracji Paniom Justynie Żurańskiej i Agnieszce Gałka. W przedstawieniu wykorzystano fragmenty utworów: „Gruby grubas”, „Piosenka wstydu”, „Okularnicy”, „Zwierzogród”, „Kolorowe dzieci” oraz „Gdzie ta keja”.