W listopadzie Pani Beata Komoszyńska, która uczestniczy w dwuletnim szkoleniu w ramach „Bąbla Matematycznego”, zorganizowała w klasie 1c żywą lekcję matematyki z wykorzystaniem metod i form z tego projektu. Temat zajęć brzmiał: „Dzień i noc w świecie zwierząt. Obliczenia pieniężne w zakresie 10″. Na wstępie zajęć Pani Beata zapoznała uczniów z celami oraz nacobezu. Celami zajęć były: rozwijanie umiejętności sprawnego dodawania i odejmowania liczby w zakresie 10;  rozumienie pojęcia moneta i banknot; rozwijanie umiejętności sprawnego sumowania monet w zakresie 10; rozwiązywanie prostych zadań tekstowych; rozwijanie umiejętności współpracy w zespole na rzecz wspólnego dobra.Podczas spotkania Pani Beata zaproponowała uczniom następujące zabawy i zadania o różnym stopniu trudności:

 „Matematyczna maszynka”

Nauczycielka wyjaśniła działanie „maszynki matematycznej” i narysowała jej schemat na tablicy. Zadaniem uczniów było odgadnięcie na jakie zasadzie działa urządzenie.

Np. Wrzucamy do maszynki 1 zł a wypada 2 zł – dlaczego? lub Wrzucamy do maszynki 2 zł a wypada 4 zł – dlaczego? lub Wrzucamy do maszynki 8 zł a wypada 18 zł – dlaczego?

Uczniowie nie mieli z tym zadaniem, żadnego problemu. Dzieci stosowały się ściśle do przedstawionych wcześniej zasad. Pani Beata podawała zagadki o różnym stopniu trudności, a u uczniów pojawiał się entuzjazm i radość. Kiedy ktoś znał odpowiedź mówił ” wiem” i czekał na kolejny przykład, który rozwiązywał i świadczyło to o tym, że uczeń faktycznie wie co się zadziało, w matematycznej maszynie.

Następnie uczniowie usystematyzowali sobie wiadomości dotyczące  pojęcia moneta i banknot. Również tutaj Pani Beata dawała podchwytliwe pytania, np. „…rozdałam wam monety o nominale 1 zł, 2 zł, ale bardzo was przepraszam nie zdążyłam przygotować monet o nominale 7zł”. Uczniowie od razu powiedzieli, ze nie ma monety o nominale 7 zł.

Kolejną zabawę, którą zaproponowała nauczycielka to „Żywe monety”.

Dzieci losowo wybierały dla siebie rysunek monety z różnym nominałem- monety zawieszone były na tablicy. Zabawa polegała na dobieraniu się  w grupy wg polecenia nauczyciela.

• „ Dobieramy się w pary tak, aby po dodaniu waszych monet uzyskać wynik parzysty”.
• „ Dobieramy się w grupy tak, aby po dodaniu waszych monet uzyskać wynik większy od 5”.
• „ Dobieramy się w grupy tak, aby po dodaniu waszych monet uzyskać wynik równy 10”.

 Następnie Pani Beata zaproponowała uczniom kolejne zadanie – Praca w grupach. Pięciu chętnych uczniów wybrało leżące koperty. Na każdej kopercie zapisana była inna kwota- 11 zł, 12 zł, 10 zł, 8 zł, 9 zł. Zadanie ich polegało na tym, by spośród pozostałych uczniów skompletować pięć pieciosobowych  grup, ale z kolegów, których monety przyklejone na bluzkach dałyby łącznie kwotę, która była na kopercie. Kolejnym etapem było zapoznanie uczniów z zasadami obowiązującymi w pracy zespołowej oraz wybór lidera. Po utworzeniu się zespołów uczniowie mogli otworzyć koperty i wyjąć puzzle, z których musieli ułożyć banknot. Był to 10 zł.  Następnie każda grupa otrzymała od nauczycielki kartki z monetami o różnych nominałach. Zadaniem każdej grupy było powycinanie monet oraz przedstawienie na plakacie jak największej ilości różnych sposobów zastąpienia banknotu 10 zł za pomocą monet.

Zadanie nie było łatwe. Jakie było zaskoczenie jak uczniowie wykorzystali także monety o nominałach groszowych. Uczniowie byli zdyscyplinowani, wspólnie poszukiwali rozwiązań i wykazali się sprytem matematycznym.

 Uczestnicy spotkania dzielili się swoimi pomysłami i spostrzeżeniami.  Każde zadanie było dokładnie wyjaśnione. W trakcie lekcji nauczycielka przypominała cel lekcji oraz zwracała uwagę na to, co jest najistotniejsze.

Zadania i zabawy były dostosowane do możliwości i potrzeb uczniów, miały bardzo ciekawą formę, były zróżnicowane, sprzyjające uczeniu się dzieci zgodnie z ich faktycznymi potrzebami rozwojowymi. Organizowanie pracy na lekcji w grupach sprzyjało rozwijaniu dialogu między uczniami, który jest niezbędny w procesie uczenia się. Zaproponowane przez Panią Beatę zabawy i zadania  pobudzały do myślenia, rozwijały kreatywność, angażowały wszystkich uczestników spotkania.

Na koniec spotkania Pani Komoszyńska  otrzymała od uczniów informacje zwrotną na temat zajęć. Uczniowie za pomocą uśmiechniętych lub smutnych buziek sygnalizowali stopień zadowolenia z zajęć. Dzieci stwierdziły, iż zajęcia im się bardzo podobały i były ciekawe, ponieważ  były dla nich wyzwaniem.

Podczas zajęć nauczycielka naprowadzała uczniów na prawidłowe rozwiązania zadając pomocnicze pytania. Każde dziecko miało szansę na osiągnięcie sukcesu. Pani Beata podczas zajęć bazowała na mocnych stronach uczniów. Sposób przeprowadzenia zajęć, pomysłowość i profesjonalizm nauczycielki sprawiły, iż  zajęcia były atrakcyjne dla uczniów.

Pani Komoszyńska wykorzystuje metody i różne formy Bąbla matematycznego podczas zajęć lekcyjnych ( edukacja matematyczna) oraz zajęć pozalekcyjnych poświęconych wyłączne matematyce.

 „Matematyka budzi bardzo często wiele emocje. Gdy wspominamy szkołę na pierwszy plan wysuwają się wspomnienia dotyczące właśnie tego przedmiotu-  często żartobliwe wypowiedzi, ale odzwierciedlające negatywne uczucia. Najczęstsze skojarzenia z matematyką to: trudna, źle uczona, znienawidzona, nudna, po co uczyć się matematyki, skoro są komputery itp. Bąbel matematyczny odczarowuje matematykę. Nauczycielki z Bąbla starają się proponować uczniom za-dania, które są dopasowane do ich możliwości, ale jednocześnie są otwarte na potrzeby dzieci i chętnie modyfikują swoje propozycje, jeżeli dzieci sygnalizują taką potrzebę. Zajęcia prowadzone są z zastosowaniem ciekawych metod i form poznawanych w czasie spotkań samokształceniowych.

Najlepiej i najciekawiej jest przyswajać wiedzę „przy okazji” np. zabawy. Nauczycielki potrafią tak zorganizować zajęcia, że dzieci uczą się współdziałania bez poczucia utraty swojej wyjątkowości, przekonane są o równych prawach wszystkich do wypowiedzi, ale też o prawie do błędu.

Można zatem stwierdzić, że czynnikami, które sprawiają, że dzieci chętnie uczestniczą w edukacji matematycznej, są: atrakcyjność zajęć, różnorodność stosowanych metod i form nauczania oraz akceptacja przez nauczyciela samodzielnego sposobu dochodzenia przez dziecko do rozwiązywania zadań.” (Bydgoski bąbel matematyczny -O wprowadzaniu zmian w nauczaniu matematyki w klasach I–III)”