Pani Bożena Chaja – Sobuń dla dzieci przebywających w świetlicy zorganizowała zajęcia pod tytułem „Zwyczaje i obrzędy – wróżby andrzejkowe”. Nauczycielka na wstępie zajęć przypomniała zasady dobrej współpracy. Następnie zapoznała uczniów z celem zajęć oraz nacobezu. Uczestnicy spotkania zastanawiali się również nad pytaniami: Jakie znaczenie ma przekazywanie sobie z pokolenia na pokolenie zwyczajów i tradycji? Jakie tradycje są kultywowane w waszej rodzinie? Jakie są tradycje w waszym otoczeniu związane z andrzejkami i adwentem?
Pierwszym etapem spotkania było poszukanie skojarzeń do słowa „tradycja”. Uczestnicy poprzez skojarzenia, ” burzę mózgów” poszukali słów, które kojarzą się im ze słowem „tradycja”.
- obyczaje
- wartości
- dziedzictwo
- zasady postępowania
- kultura
- powrót do ” korzeni”
- wartości, zasady przekazywane sobie z pokolenia na pokolenie- najczęściej przez dziadków
Następnie Pani Chaja- Sobuń zapoznała dzieci z definicja słowa „tradycja” i wyjaśniła jakie znaczenie ma tradycja.
Tradycja – to przekazywanie z pokolenia na pokolenie obyczajów, obrzędów, wierzeń. Tradycja określa naszą tożsamość- tym kim jesteśmy, dzięki ciągłości kultywowania jej”. Nauczycielka pokazała dzieciom także kilka książek, w których zebrane były różne tradycje, obrzędy- ” Encyklopedia tradycji polskich”; ” Polskie tradycje doroczne”. Dzieci także miały możliwość podzielenia się z grupą informacjami na temat tradycji, które są kultywowane w ich domach.
Kolejnym etapem spotkania było zebranie informacji na temat zwyczajów, które towarzyszom andrzejkom. Dzieci chętnie opowiadały o :
- laniu wosku
- ” wyścigu butów” ,
- ” wróżbach serduszkowych”
Pani Chaja- Sobuń opowiedziała i pokazałam dzieciom jeszcze kilka obrzędów, które im nie były nieznane:
- ” jabłuszko”- każda panna obierała jabłko tak, aby skórka była jak najdłuższa. Potem skórkę rzucała przez lewe rami i patrzyła w jaką literkę się ułożyła, na taka będzie się zaczynało imię wybranka.
- ” pucharki”- ten zwyczaj polega na tym, że kładziono cztery miseczki. Pod każdą z nich wkładano inny przedmiot- pierścionek, pieniążek, różaniec, kamyk. Każdy z tych przedmiotów symbolizowała coś innego – pierścionek zamążpójście, pieniążek- fortunę, kamyk- przykre zdarzenie itd.
Następnie nauczycielka zaproponowała dzieciom kilka zabaw andrzejkowych, podczas których było dużo śmiechu. Na koniec spotkania nauczycielka wróciła do pytania : Jakie znaczenie ma przekazywanie sobie z pokolenia na pokolenie zwyczajów i tradycji? Dzieci odpowiadały:
- ” by nie zapomnieć”
- ” by wiedzieć jak było kiedyś”
- ” to możliwości spędzania czasu z babcią, dziadkiem”
- ” prezenty wykonywane przez siebie, różnymi sposobami, technikami czasami rzadko spotykanymi i popularnymi są unikalne, tworzone z myślą o osobie, która ma być nimi obdarowana”
Pani Chaja- Sobuń podsumowują powiedziała, że tradycja jest nieodłącznym elementem polskiej kultury. Nasi przodkowie dbali, aby obyczaje, wiedza, wierzenia i inne cenne wartości przekazywane były z pokolenia na pokolenie. Dodała, iż należy dołożyć wszelkich starań, aby uchronić je od zapomnieniem.
Dzisiaj, w czasach powszechnie panującego pędu, warto chociaż na chwilę zwolnić tempo i zastanowić się nad sensem tego, dlaczego naszym babciom, dziadkom, przodkom tak bardzo zależało na pielęgnowaniu tradycji i przekazaniu jej kolejnym pokoleniom, do których my też należymy. Pamiętać należy, że tradycja jest naszym bogactwem, kopalnią wiedzy o przeszłości.
Zajęcia zakończyły się omówieniem przebiegu spotkania w kręgu. Było to bardzo kreatywne spotkanie, pobudzające wyobraźnie uczniów oraz bardzo owocne.
Dzięki tym zajęciom uczniowie poszerzyli swoją wiedzę, pogłębili swoje zainteresowania, komunikowali się z innymi, uczyli się dyskutować. Kreatywność nauczycielki oraz wykorzystane metody- aktywizujące, ocenianie kształtujące spowodowały, iż udział w zajęciach sprawił uczniom dużo radości.
Motto spotkania:
„ POWIEDZ, A ZAPOMNĘ ;
POKAŻ, A ZAPAMIĘTAM
POZWÓL WZIĄĆ UDZIAŁ, A ZROZUMIEM”
